بیست و یکم آبان سالروز تولد نیما یوشیج ( علی اسفندیاری ) شاعر نوگرا و بدعت گذار ایران است . او شعر فارسی را از قید قالب های کهن و محدودیت های زبانی آن رهاند و با ابداع شعر آزاد که بعدها به شعر نو یا نیمایی معروف شد، در فضا و وزن شعر دگرگونی ایجاد کرد .
تاثیری که نیما بر زبان وشعر شاعران بعد از خود گذاشت ، غیر قابل انکار است . دکتر ضیاء موحد شاعر و استاد فلسفه در این باره می گوید :" تاثیرنیما بر زبان فارسی از لحاظ نحو ، محدود به نحو خاصی است که شاعران پس از نیما و معاصر با نیما از آن تاثیر پذیرفته اند. در واقع کمتر شاعری از معاصران نیما را می توان نام برد که در دفتر اشعار آنها چند شعر متاثر از نحو نیما نباشد . برای مثال در آثار اولیه شاملو، شاهرودی، نصرت رحمانی و اخوان ثالث این تاثیر به خوبی آشکار است."
منوچهر آتشی، شاعر، درباره تاثیر نیما بر زبان می گوید :" نیما با شکستن قالب های بسته شعر قدیم ، محدودیت ها را کنار زد و ظرفیت زبان فارسی را برای پذیرش حرف ها، حس ها و اندیشه های نو آماده تر کرد."
به گفته آتشی در تمام شعار نیما عناصر ساختمان شعر رعایت نشده است و در یکی دو شعر از اشعار آخرش اصول عروضی خودش را هم شکسته است
حافظ موسوی، شاعر، در این مورد گفت :" به نظر من نیما نه تنها بر زبان شعر فارسی تاثیر گذاشت ، بلکه آن را به کل دگرگون کرد. نیما اولین کسی بود که زبان عینی و زنده توصیف را به شعر فارسی پیشنهاد کرد. این با زبان محاوره فرق می کند. او می گفت زبان شعر فارسی ظرفیت دراماتیزه شدن ندارد."
ضیاء موحد عقیده دارد دوران شکفتگی شعر نیما از همان شعر افسانه آغاز می شود،و پس از افسانه، نیما در کار دگرگون کردن شعر ایران بر می آید و اولین تجربه موفق او شعر ققنوس است که در سال 1316 سروده شده و اولین شعرنو ایران شناخته شده است.
موحد می افزاید:" پس از آن، تجربه های نیما همچنان ادامه می یابد و در کنار تجربه های اغلب ناموفق او گاه گاه به شعرهایی چون مرغ آمین هم می رسیم. اما به نظر من دهه آخر عمر نیما یعنی دهه ای که در آن بهترین شعرهای کوتاه خود را نوشت، دوران شکفتگی دیگری در تجربه های تازه او بشمار می آید." دکترموحد نیما را طلیعه دار مدرنیسم در شعر می شناسد و او را شاعری با ذهنیت و فکر مدرن می داند. به نظر دکتر موحد حدود هشتاد درصد از آثار نیما تجربی است و شعر محسوب نمی شوند. او در این باره می گوید:" حسابی که من کرده ام از حدود ۲۵۰ یا ۲۷۰ شعر نیما و ۴۰۰ رباعی، حدود ۳۰ شعر را می توان به عنوان شعرهای عالی انتخاب کرد."
منوچهر آتشی، فروغ فرخزاد را نیمایی ترین شاعر پس از نیما می داند و می گوید:" کاری که نیما با وزن کرد خیلی مهم بود، اما مسلم بود که آن وزن قاطع نیمایی نمی تواند در دوران جدیدتر با سرعت رشد فکر و اندیشه در جهان هماهنگ باشد. فروغ با دادن انعطاف و نرمش به زبان و وزن نیمایی زمینه را برای شعرهای بی وزن، با وزن درونی آماده کرد."
در این زمینه حافظ موسوی عقیده دارد حتا نزدیک ترین شاگردان نیما هم عمق پیشنهادهای او را درک نکردند. او اخوان، فروغ و آتشی شاعرانی می داند که از جهاتی بیشتر به نیما نزدیک شده اند.
اما از نظر ضیاء موحد، شاملو نزدیکترین شاعر به نیماست. موحد می گوید": خود نیما هم شاملو را نزدیک تر از دیگر شعرا به شعر خود می دانست، شاملو از نظر ذهنیت به نیما نزدیک تر بود و خیلی زودتر از همه تحت تاثیر نیما قرار گرفت، و تعدادی هم شعر تحت تاثیر اشعار او سرود. نیما هم خیلی خوب فهمیده بود که در بین همه معاصران کسی که می تواند رقیب او باشد شاملو است."
نیما در 12 آبان 1276 شمسی در روستای یوش در مازندران متولد شد و در 16 دی 1338 در تهران در گذشت . جسد او بنا به وصیت خودش در سال 1372به خانه پدری نیما در یوش انتقال یافت.